Ik ben een regelmatige treinreiziger en maak daarbij lange ritten door heel het land (en daarbuiten). Dan wil het wel eens gebeuren (0ndanks dat ik happy in een relatie zit, maar ik ben ook maar een mens van vlees en bloed) dat je treinreis wordt verblijd met (in mijn geval) een leuke dame die een stukje met je meereist (lees hij of hem in het vervolg als dat meer op jou van toepassing is).
Als jij regelmatig een ritje met de bus, metro, trein of welk openbaar vervoermiddel ook maakt, dan heb je het vast ook wel eens meegemaakt. Je zit zelf al en opeens komt die andere persoon binnen. Op de één of andere manier maak je direct (oog)contact en voel je dat het klikt. Je kunt niet precies beschrijven wat het is, maar je voelt gelijk een vorm van verwantschap met die persoon en je merkt dat dat wederzijds is. De persoon in kwestie gaat dan ook tegenover je zitten of op zo’n manier dat je de hele reis oogcontact met elkaar hebt, al dan niet door (allebei) te zoeken naar elkaars spiegelbeeld in het raam (vooral handig bij avondritjes en in deze donkere dagen). Zij glimlacht naar jou en jij glimlacht naar haar terug. Je zit duidelijk op dezelfde golflengte en twijfelt of je de ander aan zult spreken.
Je gedachten dwalen af. Hoe zou ze heten? Wat voor werk zou ze doen? Heeft ze een relatie? Zou ze een leuke stem hebben? Grabbelt ze in haar tas uit verlegenheid of zoekt ze echt iets? Zou ik mijn telefoonnummer geven? Wat zou ik tegen haar kunnen zeggen? Zou ze elke dag deze trein nemen? Kijkt ze echt terug naar mij? Hoe zou het zijn als…?
Intussen wissel je blikken uit. Kruisen de ogen elkaar, dan kijk je snel de andere kant op om daarna weer stiekem je blik naar haar af te laten dwalen. Voel je nou kriebels in je buik? Wat is dat voor raars? Mag dat wel,.. ach,.. een goed gevoel kan nooit verkeerd zijn.
de conducteur roept het volgende station om. Ze klikt haar tas dicht, draait de sjaal stevig om haar nek en knoopt haar jas tot boven dicht. De trein vermindert vaart en ze maakt aanstalten om op te staan. Je draait je benen opzij zodat ze kan passeren en kijkt nog één keer als ze voorbij je loopt. Bij een echte flirt kijkt ze nog even om voor ze door de deur naar het treinportiek loopt. Je kijkt haar recht in de ogen aan en je hart maakt een klein sprongetje.
Wie weet loopt ze op het perron nog even langs de ramen op weg naar de stationshal. Zal ik dan zwaaien of niet? Maar die keuze hoef ik niet te maken. De trap is aan de andere kant van het perron en ze verdwijnt al snel uit het zicht.
Intussen stromen nieuwe mensen de trein binnen. Sommigen ogen somber en vermoeid, andere stralen. Maar een nieuwe treinflirt zit er dit keer niet tussen. De magie verdwijnt en je zet je ipod aan. Bij een zwijmelend liefdesliedje zie je in gedachten je treinflirt nog even helder voor ogen. Tot de conducteur jouw station omroept en je terugkeert in het hier en nu.
Met een brede glimlach fiets of loop je naar huis. Vrolijk en een beetje op wolken. Iets enthousiaster en stralender dan anders kom je thuis en geef je je geliefde een zoen. Zij wordt spontaan ook een stuk vrolijker en zo hebben jullie allebei (de één dan wel onbewust) wat napret van die kortstondige flirt in de trein.
Heb jij een treinflirt gehad en zou je er meer van willen maken dan dat? Doe dan een oproepje of kijk of jouw flirt dat al heeft gedaan op www.treinflirt.nl (tip) of op www.nsflirt.nl.
Andere interessante bijdragen:
Oogcontact
Stationspoes
Treinpret
Hoe overleef je oververmoeidheid
Zit je in de shit?
