Misschien ben je er zelf wel zo één, of herken je het bij mensen in je omgeving: altijd maar druk, druk, druk. Mensen die zeggen geen tijd te hebben voor een lunchafspraak, geen tijd om te sporten, geen tijd om met de kinderen door te brengen, geen tijd voor een bezoekje aan oma in het verzorgingshuis, geen tijd om voldoende uit te rusten, geen tijd om je partner eens te verwennen.
Mensen die zich gevangen weten tussen de afspraken. Opstaan, aankleden, eten, brood smeren voor de kinderen, kinderen naar school of buitenschoolse opvang, op weg naar het werk, natuurlijk heel hard werken, misschien zelfs later dan gepland, naar huis, kinderen ophalen, eten koken, kinderen wassen en naar bed, even televisie kijken, nog wat mail wegwerken en wat dossiers voor morgen doornemen en weer naar bed. De weekenden gaan op aan het doen van boodschappen en de kinderen die van de ene naar de andere sportclub moeten worden gebracht, de wassen die moeten worden gedraaid, gedroogd en gestreken en andere huishoudelijke taken.
Herken je jezelf een beetje? Dan is het recente boekwerkje van Laura Vanderkam getiteld “Blank Slate” misschien iets voor jou.
Want wat ze in haar manifest doet is je een spiegel voorhouden. Zij heeft interviews gehouden met die mensen die schijnbaar moeiteloos een gezin draaiende houden met twee werkende ouders, vier kinderen en dan ook nog eens volop tijd hebben voor ontspanning en quality time voor zichzelf en degenen die ze lief hebben. En hoe ze dat doen? Eigenlijk is het heel simpel: prioriteiten stellen.
Een week kent 168 uur. Daarvan verslaap je er ongeveer 7 keer 8 uur is 56 uur. In een normale werkweek werk je dan nog eens 5 keer 8 uur is 40 uur. Dat is bij elkaar 96 uur. Blijft er over 72 uur, vrij te besteden. Natuurlijk zitten in die 72 uur ook nog wat andere verplichtingen, al is het maar de reistijd van en naar je werk. Maar die tijd kun je vaak ook dubbel besteden. Zo kun je de reistijd ook benutten om wat telefoontjes met vrienden te plegen om zo je sociale contacten te onderhouden of in de trein mobiel je privémail weg te werken. Dus 72 vrij in te vullen uren. Hoe zou je dan ooit nog kunnen volhouden dat je ‘geen tijd’ hebt om met je kinderen een potje te voetballen, of ze te helpen met hun huiswerk? Dat je ‘geen tijd’ hebt om wat aan lichaamsbeweging te doen? Dat je ‘geen tijd’ hebt om met vrienden wat te gaan doen in het weekend?
‘Geen tijd’ is een flauwekul smoes. Geen prioriteit, dat kan wel. Je mag best zeggen dat je geen prioriteit geeft aan een bezoekje aan je moeder in het verzorgingstehuis. Dat je geen prioriteit geeft aan sport of het huishouden. Dat je wel prioriteit geeft aan overwerken en thuiswerk in het weekend. Dat je wel prioriteit geeft aan het om de haverklap checken van je privémail en doelloos rondsurfen over het internet (of het bezoeken van talloze webshops). Dat je wel prioriteit geeft aan twee, drie of meer uur televisie per avond.
Dat mag allemaal, het zijn misschien niet allemaal sociaal wenselijke antwoorden, maar in de praktijk maak je die keuze toch dagelijks wel.
Laura Vanderkam stelt twee dingen voor. In de eerste plaats vraagt ze je om op te schrijven wat je echt belangrijk vindt. Waar zou je je tijd aan willen besteden? En waarom aan die dingen wel en aan andere dingen niet? Houd jezelf niet voor de gek door alleen sociaal wenselijke dingen op te schrijven.
Als je weet wat je echt belangrijk vindt, dan is het tijd om je dagbesteding tegen het licht te houden. Houd eens een week (of langer) bij waaraan jij je tijd besteedt en leg dat overzicht vervolgens langs je prioriteitenlijstje. 10 tegen 1 dat je in één oogopslag ziet waar je tijd onnodig weglekt en waar je (onbewust) de verkeerde keuzes in je tijdsbesteding maakt. Er is er maar één die daar wat aan kan doen… en dat ben jezelf.
Andere interessante bijdragen:
Creëer stiltemomenten op je werk
Een gratis dertiende maand
Automatische piloot
Vertragen
Een vrolijke dag in een handomdraai
