Afslaan

Zo, het voorjaar is weer in aantocht en dus is het tijd om weer nieuwe plannen te maken. Zo stonden op mijn lijstje al een tijdje de wens om van de Euromast ab te seilen en om een keer Stuntman voor een dag te zijn. Ik ben nu aan het inventariseren welke vrienden van mij mee willen gaan (hun leven in de waagschaal stellen ) en dan ga ik snel gewoon een plekje boeken. Heb jij ook van die wensen? Misschien is het parachutespringen, bungeejumpen, racen op een echt racecircuit of gewoon gezellig discobowlen. Waarom zet je die wens dan niet ook om in echte daden? Nu is het de tijd om dat te doen. Op het moment dat de lente begint, de krokusjes hun kopjes boven het gras uitsteken, begint in de natuur het nieuwe leven. Nu hoef je van mij geen nieuw leven te beginnen, maar daar wat spanning en actie inbrengen kan nooit kwaad.

‘Dat had ik niet achter jou gezocht’

Hoe kom ik daar nu op om dat met jullie te delen? Ik deelde mijn voornemens voor dit jaar met een nog niet zo lang bekende. Iemand die mij dus nog niet zo heel goed kent maar met wie ik wel een klik heb zogezegd. Als reactie kreeg ik te horen dat ze dergelijke stoere activieiten (haar woorden) niet achter mij had gezocht. Ze zag in mij “een brave huisvader van drie kinderen met twinkelogen die alleen één keer per jaar met carnaval uit de band springt”. En nou klopt die beschrijving voor een groot deel (ik heb alleen geen drie kinderen) toch vond ik die opmerking heel raar.

Alle mensen om mij heen hebben een redelijk stabiel leven. Een leven waarin werk en een gezin centraal staan. Sommigen zouden het zelfs een (prettige) sleur kunnen noemen. En dat is in onze maatschappij heel logisch. Maar dat hoeft toch niet te betekenen dat je werk en je dagelijkse (saaie?) leven jou als persoon maken? Dat je geen eigenaardigheden kan hebben of eens helemaal iets anders kan doen?

Bijzonder

Iedereen die ik ken heeft en is wel iets bijzonders. De één bouwt zijn eigen auto, de ander gaat twintig keer per jaar op wintersport, eentje restaureert oldtimers, motorduivels, fervente concertgangers, zo heeft iedereen wel iets. En dan heb ik het niet eens over vrienden in een midlifecrisis die ineens gekke dingen gaan doen. Bij ons is dat al vrij gewoon.

Wat ik wil zeggen is dat jij niet jouw leven bent. Natuurlijk heb je een bepaalde draai in jouw leven gevonden die voor jou prettig werkt. Die ervoor zorgt dat jouw dagen er vrolijk uitzien, die ervoor zorgt dat je genoeg verdient en zorgeloos kunt leven. Maar dan heb je nog steeds op ieder moment van de dag de keus. Ga ik vandaag rechtdoor? Of neem ik een keer een afslag naar links of naar rechts? Wijk je een keer af van je standaard leventje en laat je de adrenaline stromen? Doe je dat ene ding dat je eigenlijk wel eng vindt?

Iedere dag kun je een afslag nemen

Zo’n afslag nemen doe ik regelmatig, al moet je wel veel van tevoren plannen, anders komt het er niet van. Al heb je soms ook wel eens spontaan de kans om iets anders dan anders te doen (zoals toen ik op vakantie een foldertje over Zorben tegenkwam, dat was diezelfde dag nog gedaan: geweldig).

Besef jezelf dat je iedere dag de keuze hebt. Ga ik vandaag rechtdoor, doe ik alles zoals ik dat altijd doe, of ga ik vandaag een avontuurtje aan? Even een zijpad bewandelen? En misschien, heel misschien, wordt dat zijpad nog wel eens jouw hoofdpad. Of klinkt dat weer te eng? Wat is jouw droom, wat wil je nog doen of meemaken voordat je onder de zoden ligt? Waarom wachten? Dus neem die afslag, het is voorjaar!

Stem of voeg toe aan: